Przejdź do strony

−Wyspy łączące ludzi i przyrodę− Światowy Geopark UNESCO Wysp Oki Strona główna

Menu

Ta strona: Strona główna Tradycje i zwyczaje Historia Wysp Oki: pamięć przekazywana z pokolenia na pokolenie Statki handlowe Kitamaebune

Statki handlowe Kitamaebune

Model statku Kitamaebune

Od pierwszej połowy XVIII w. (okres Edo) do przełomu XIX i XX w. (okres Meiji) Oki bogaciło się jako miejsce postoju na szlaku Kitamaebune – statków handlowych, które wypływały z Osaki i kierowały się na zachód, z Morza Wewnętrznego na wody Morza Japońskiego, by tam przyjąć kurs na Hokkaido. Po drodze zawijały do poszczególnych portów, by prowadzić wymianę handlową. Tą samą trasą wracały też do Osaki.

W połowie XVIII w. dokonano postępu w przemyśle włókienniczym w Osace, dzięki czemu w 1785 r. ruszyła produkcja lepszej jakości żagli. Z tego też powodu Kitamaebune zaczęły regularnie przybijać do portów na Oki. Wykorzystywane wcześniej żagle nie były bowiem dość silne, by sprostać porywistym wiatrom. Wyposażone w nie statki mogły przemieszczać się jedynie krótkimi odcinkami wzdłuż linii brzegowej Archipelagu Japońskiego, więc podróż w obie strony między Osaką a Hokkaido były w stanie odbyć tylko raz do roku.

Wykorzystanie silniejszych żagli umożliwiło żeglugę morską na trasie Shimonoseki – Oki – Sado oraz zwiększenie częstotliwości rejsów między Osaką a Hokkaido do dwóch rocznie. Na nowej trasie wszystkie porty Wysp Oki stały się bardzo ważnymi miejscami, gdzie czekano na pomyślne wiatry i uzupełniano zapasy. Co roku przybijało do nich nawet cztery i pół tysiąca statków.

 

Ówczesna trasa morska statków Kitamaebune

Na pokładach Kitamaebune na Oki docierały nie tylko towary, ale też pieśni ludowe z całego kraju. Z tego względu Wyspy nazywa się czasami „skarbnicą pieśni ludowych”. Przykładowo, „Oki shigesa bushi” (powstała na podstawie pieśni na święto Obon z Kashiwasaki w pref. Niigata) i „Dossari bushi” (niegdyś śpiewana podczas rozładowywania towarów) to reprezentatywne utwory, które do dziś można usłyszeć na Oki.

W okresie intensywnego wzrostu jako port na trasie statków Kitamaebune, Oki stało się jednym z bardziej rozwiniętych miejsc pod względem gromadzonych tu informacji i produktów. Znany pisarz Lafcadio Hearn odwiedził wyspy w okresie Meiji (1868-1912). We wspomnieniach z tej podróży opisał swoje zdziwienie, że w jadłodajni w porcie Saigō serwowano kuchnię europejską.

Przejdź do góry