Przejdź do strony

−Wyspy łączące ludzi i przyrodę− Światowy Geopark UNESCO Wysp Oki Strona główna

Menu

Ta strona: Strona główna Kalendarz festiwali Miasto Okinoshima (Dōgo)

Kalendarz festiwali

Trzy wielkie festiwale w Okinoshimie (Dōgo)

Nazwa festiwalu Zdjęcie Data i miejsce Opis
Sairei furyū w chramie Mizuwakasu Zdjęcie 3 maja w lata parzyste
Chram Mizuwakasu (okręg Goka)

Niematerialne dziedzictwo kultury ludowej prefektury Shimane; festiwal, który ma zapewnić dobre zdrowie. W dzień festiwalu dzieci do ok. 7. roku życia z okręgu Goka ciągną udekorowaną wizerunkami żurawia i żółwia (symbole długowieczności) platformę, która ma symbolizować górę Peng-lai-shan (mityczna góra zamieszkana przez nieśmiertelnych; wpływ taoizmu i cywilizacji chińskiej). Z tej okazji organizowane są też pokazy sztuk widowiskowych – kagury, tańca lwa oraz łucznictwa konnego, które zachowują nadal swoją starożytną formę.

Gorei furyū w chramie Tamawakasu-mikoto Zdjęcie Co roku 5 czerwca
Chram Tamawakasu-mikoto (okręg Saigō)

Niematerialne dziedzictwo kultury ludowej prefektury Shimane. Ważną częścią obchodów tego festiwalu jest wjazd na teren chramu koni, które zgodnie z wierzeniami niosą bóstwa z okolicznych świątyń. Poza tym, odbywa się symboliczny rytuał sadzenia ryżu, pokazy łucznictwa konnego oraz wyścigi konne.

Chociaż nazwa gorei-furyū oryginalnie wzięła się od odprawianego w tym dniu rytuału oczyszczenia ze złych duchów, współcześnie ten aspekt utracił na znaczeniu na rzecz modłów o obfite plony. Dla mieszkańców Okinoshimy festiwal ten jest bardzo ważnym wydarzeniem.

Oki-mura-matsuri furyū Zdjęcie 19 października w lata nieparzyste
Dziedziniec dawnej szkoły podstawowej w Nakamura (okręg Nakamura)

Niematerialne dziedzictwo kultury ludowej prefektury Shimane. Festiwal to celebracja kosmicznej równowagi yin-yang (koncept zaczerpnięty z kosmologii chińskiej). Dwa przedmioty – jeden to alegoria bóstwa słońca (jap. yatagarasu – trójnogi kruk), drugi to alegoria bóstwa księżyca (białyzając) – są wyniesione z chramów, zaczepione na szczycie 4-metrowych drągów i uroczyście przeniesione na miejsce festiwalu. Tam odbywają się też wykonywany przez młodych chłopców rytuał ko-zumō, mający symbolizować ceremonialne walki sumo, wyścigi konne, pokazy konnego łucznictwa oraz tańce kapłanek miko.

Sumo byków

Sumo byków z Oki jest najstarszą tego typu praktyką w Japonii z ok. 800-letnią tradycją. Swój początek bierze z Dōzen, a ściślej mówiąc z miasta Ama na wyspie Nakanoshima, czyli miejsca zesłania cesarza Go-Toba po jego porażce w Jōkyū no ran (zamieszkach ery Jōkyū, 1221 r.). Cesarz miał być bardzo rozbawiony, gdy przypadkiem zobaczył tam potyczkę dwóch młodych byków. Rozpoczęto organizować takie potyczki i praktyka ta rozprzestrzeniła się też na Dōgo jako rozrywka dla mieszkańców. Obecnie sumo byków kultywowane jest tylko na tej wyspie. Sumo byków, które możemy zobaczyć współcześnie, to albo oficjalne turnieje, albo pokazy organizowane dla turystów. Podczas oficjalnych turniejów walki są rozstrzygane i przegrany już nigdy więcej nie jest wystawiany na ring. Z kolei pokazy są traktowane jako trening, wobec czego nie ma w nich mowy o wygranej i przegranej.

Sumo byków z Oki ma pewną cechę charakterystyczną. Zwierzęta są trzymane na linie, którą operuje tzw. tsunatori, więc byk i człowiek de facto stanowią jedną drużynę. Tutejsze sumo byków nie jest też przedmiotem zakładów, a ma charakter rytualny.

Nazwa festiwalu Zdjęcie Data i miejsce Opis
Noworoczny turniej sumo byków Zdjęcie Co roku w drugą niedzielę stycznia
Oki Momo Dome

Pokaz sumo byków dla turystów

Letni turniej sumo byków (tradycja dawnego miasteczka Saigō) Zdjęcie Co roku 15 sierpnia
Oki Momo Dome

Niematerialne dziedzictwo kultury ludowej miasta Okinoshima. Jeden z oficjalnych turniejów.

Turniej sumo byków Hassaku Zdjęcie Co roku 1 września
Ring sumo byków Sayama (okręg Tsuma)

Niematerialne dziedzictwo kultury ludowej prefektury Shimane. Jeden z oficjalnych turniejów. Jest jednym z rytuałów odprawianych w ramach festiwalu Hassaku organizowanego przez chram Dangyō. Ma najdłuższą tradycję ze wszystkich turniejów na wyspie Dōgo. W pojedynku przegrywa ten byk, który pierwszy zrezygnuje z walki. W przeddzień turnieju zawodnicy udają się do chramu Dangyō, by zaczerpnąć wody z tamtejszych wodospadów i napoić nią byki. Wierzy się, że ma to przynieść zwycięstwo.

Turniej sumo byków Ichiyagadake (tradycja dawnej wioski Goka) Zdjęcie Co roku 13 października
Arena sumo byków Ichiyagadake (okręg Goka)

Niematerialne dziedzictwo kultury ludowej miasta Okinoshima. Duży turniej o skali podobnej do turnieju Hassaku. Organizowany jako rytuał wotywny podczas festiwalu w chramie Ichiyagadake. 

Jesienny turniej sumo byków No Photo Co roku w drugą niedzielę listopada
Chram Kaminishi (okręg Saigō)

Pokaz sumo byków dla turystów

Pozostałe festiwale

Nazwa festiwalu Zdjęcie Data i miejsce Opis
Imazu-no-tondo Zdjęcie Co roku 15 stycznia
Port rybacki Imazu (okręg Saigō, Imazu)

Tradycja palenia dekoracji noworocznych (jap. tondo matsuri) jako rytuału zapewniającego dobre zdrowie jest kultywowana na terenie całego kraju, a jej korzenie sięgają okresu Heian (794-1185). W porcie rybackim Imazu ustawiana jest konstrukcja z czterech długich belek bambusowych. Na niej zawiesza się worki z dekoracjami noworocznymi i podpala. Gdy cała konstrukcja przewróci się, grupa mężczyzn wskakuje do zimnej wody, by wyłowić belki i zabrać ze sobą do domu – uważa się bowiem, że ma to przynieść rodzinie zdrowie i pomyślność losu.

Yamada kyaku matsuri fūryū Zdjęcie Początek lutego, co roku
Chram Yamada (okręg Goka, Yamada)

Niematerialne dziedzictwo kultury ludowej miasta Okinoshima. Niegdyś obchodzone dwa razy do roku: wiosną, by wyjednać dobre żniwa i jesienią, by podziękować za plony. Współcześnie festiwal organizuje się tylko raz w roku. Uczestnicy strzelają z łuków do tarcz, na których widnieją obrazy przedstawiające kruki i myszy, oraz wykaligrafowany ideogram oznaczający demona.

Festiwal Kamo no momote Zdjęcie Co roku 11 marca
Chram Kamonabi (okręg Saigō)

Trzej chłopcy z okolicy w wieku 6-7 lat strzelają z łuku, by tym samym, symbolicznie, wygnać z okolicy złe moce. Do okresu Meiji festiwal organizowany był 11 lutego i dlatego bywa czasami nazywany „Festiwal lutowy” nawet obecnie.

Sairei fūryū w chramie Ongyaku Zdjęcie 21 marca, w lata parzyste
Chram Ongyaku (okręg Saigō Harada)

Niematerialne dziedzictwo kultury ludowej miasta Okinoshima. Uczestnicy festiwalu strzelają z łuku do tarczy z wizerunkami kruka i myszy. Rytuał ma wyjednać mieszkańcom bogate żniwa.

Sairei fūryū w chramie Hanaike (Festiwal Tsudo Momote) Zdjęcie Co roku 28 marca
Chram Hanaike (okręg Tsuma, Tsudo)

Niematerialne dziedzictwo kultury ludowej miasta Okinoshima. Dwaj wybrani młodzieńcy z okolicy strzelają z łuku, by symbolicznie wypędzić z sąsiedztwa złe moce.

Fuse no Yama-matsuri Zdjęcie Pierwsza niedziela kwietnia, lata parzyste
Chram Ōyama (okręg Fuse)

Niematerialne dziedzictwo kultury ludowej prefektury Shimane. W przeddzień festiwalu uczestnicy idą w góry szukać pnączy potrzebnych do wykonania „liny”. Następnie, dokonują rytualnego oczyszczenia okolicy przez głównymi celebracjami, tocząc po ulicach okręgu Fuse specjalnie przygotowaną drewnianą konstrukcję. Z kolei rankiem w dzień festiwalu uczestnicy zbierają się w chramie Kasuga, by dokonać rytualnego oczyszczenia i przygotować się do głównych celebracji. Potem przechodzą procesją do chramu Ōyama i tam okręcają linę kilkakrotnie dookoła świętego drzewa.

Jeszcze do niedawna wielu mieszkańców Fuse trudniło się pracami związanymi z gospodarką leśną, dlatego uważa się, że festiwal z początku był organizowany, by wyjednać im bezpieczeństwo.

Tradycja puszczania latawców iguri (Festiwal Oki Iguri-dako) Zdjęcie Druga niedziela kwietnia, co roku
Teren miejskiego boiska sportowego

Niematerialne dziedzictwo kultury ludowej miasta Okinoshima. Puszczanie latawców na Dōgo niegdyś było metodą wróżenia pomyślności na cały kolejny rok; współcześnie jest formą celebracji narodzin dzieci oraz wotum za ich zdrowie. Dlatego właśnie ich imiona są zapisywane na żaglu latawca.

Co ciekawe, latawce z Dōgo są charakterystyczne w skali całego kraju. Wyróżnia je kształt oraz dźwięk, jaki wydają, gdy wzbiją się w powietrze.

Oki Kokubun-ji Renge-e-mai Zdjęcie Co roku 21 kwietnia
Świątynia Oki Kokubun-ji

Narodowe niematerialne dziedzictwo kultury ludowej. Festiwal obchodzony w rocznicę śmierci mnicha buddyjskiego Kūkai’a (774-835). Wystawianych tego dnia siedem tańców wywodzi się z dworu cesarskiego w Heiji-kyō (stolica Japonii w latach 710-794, obecnie miasto Nara), ale uważa się, że oryginalnie trafiły do Japonii z Chin, Azji Południowo-Wschodniej lub Indii.

Shakunage Matsuri (Festiwal Różaneczników) Zdjęcie Co roku początek maja
Ogród różaneczników z Oki przy rezydencji rodziny Murakami

Na posesji rodziny Murakami rośnie niezliczona ilość endemicznych różaneczników z Oki. Gdy kwitną, cała okolica staje się różowa. Ogród ten może pochwalić się największą liczbą tych kwiatów w jednym miejscu. Podczas festiwalu organizowane są koncerty piosenek ludowych z Oki, spotkania herbaciane na świeżym powietrzu oraz mały rynek.

Parada tańca Shigesa Zdjęcie Co roku w drugą sobotę maja
Okolica portu Saigō

Początek sezonu turystycznego w Okinoshimie otwiera parada tańca wykonywanego w rytm znanego utworu ludowego „Oki Shigesa-bushi”. Parada idzie głównymi ulicami miasta i uczestniczy w niej zwykle ok. 1500 osób. Taniec jest reprezentatywny dla wyspy Dōgo, a cechą charakterystyczną jest atrybut tancerzy – cztery małe talerzyki (po dwie w każdej dłoni). Podczas tańca uderza się nimi o siebie w rytm muzyki.

Ogólnokrajowy turniej pieśni „Oki Shigesa-bushi” Zdjęcie Co roku w drugą niedzielę maja
Miejski Dom Kultury

Celem turnieju jest podtrzymanie tradycji wykonywania „Oki Shigesa-bushi”, podniesienie umiejętności oraz możliwość poznania innych miłośników japońskiej muzyki ludowej. Co roku ponad 100 uczestników z całego kraju staje w szranki z pieśnią na ustach i shamisenem w rękach. (Shamisen to trzystrunowy tradycyjny, japoński instrument muzyczny)

Ultramaraton w Okinoshimie Zdjęcie Co roku w trzecią niedzielę czerwca
Na całej wyspie Dōgo

Pełna trasa wzdłuż wybrzeża Dōgo to 100 km, ale jest też dostępna wersja krótsza – 50 km. Maraton jest wspaniałą okazją, by bliżej zapoznać się z przyrodą i historią wyspy. Mieszkańcy kibicują biegaczom na całej trasie, służą pomocą i oferują napoje oraz lekkie posiłki.

Sairei Uya danjiri-mai-fūryū w chramie Misaki Zdjęcie 28 lipca, raz na trzy lata (ostatni raz w 2017)
Okolica chramu Misaki (okręg Saigō, Higashi-machi)

Niematerialne dziedzictwo kultury ludowej miasta Okinoshima. Uczestnicy festiwalu śpiewając, niosą i potrząsają platformą nazywaną danjiri. Na niej czwórka dzieci gra na bębnach taiko. Całość przybiera formę tańca charakterystyczną tylko dla wyspy Dōgo.

Letni festiwal w Okinoshimie Zdjęcie Co roku początek sierpnia
Okolice portu Saigō

Mieszkańcy ustawiają stragany z jedzeniem, a na scenie mają miejsce m. in. popisy wokalne mieszkańców, występy grup pieśni ludowej lub zespołów gry na japońskich bębnach taiko oraz turnieje sumo dla dzieci.

Maraton „Kaze” wzdłuż wybrzeża Zdjęcie Co roku w październiku
Okolice hotelu Island Park (okręg Tsuma)

Trasa maratonu biegnie wzdłuż wybrzeża Tsuma, w zachodniej części wyspy. Jako że nie ma na niej dużych zmian wysokości, nie jest szczególnie wyczerpująca. Zażyj ruchu i rozkoszuj się pięknymi widokami!

Przejdź do góry